Από Σάββας Δ. Βλάσσης

Η πρόσφατη υπόθεση με την σύλληψη και φυλάκιση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στην Τουρκία, δημιούργησε όχι μόνο αγανάκτιση στην κοινή γνώμη αλλά και τον κίνδυνο δημιουργίας κλίματος ηττοπαθείας. Στο πλαίσιο μέτρων, το ΓΕΣ προσέφυγε στην δημοσιοποίηση κάποιων βίντεο με εκπαιδευτικές δραστηριότητες που εκπέμπουν μία εικόνα δυναμισμού ενώ αρκετοί εκπρόσωποι των ΜΜΕ επισκέφθηκαν κάποιες μονάδες και παρουσίασαν αρκετά ρεπορτάζ σε δελτία ειδήσεων ή άλλες τηλεοπτικές εκπομπές.

Όλα αυτά είναι καλά και είναι σωστό να βλέπει η κοινή γνώμη τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων να τοποθετούνται για την αποστολή και την ετοιμότητά τους. Όμως το αξιόμαχο όλων αυτών, στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα οπλικά συστήματα που χειρίζονται. Και όλα αυτά τα πολύ αξιόλογα όπλα, αποκτήθηκαν σε μία περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα είχε βγει ταπεινωμένη από την κρίση των Ιμίων. Ήταν μία περίοδος η οποία βρήκε ανήσυχη την Ελλάδα, για την αμυντική της ικανότητα και έγινε μια προσπάθεια προμήθειας σύγχρονων οπλικών συστημάτων. Η προσπάθεια απέφερε για ένα χρονικό διάστημα σοβαρό ποιοτικό πλεονέκτημα, κυρίως στην Πολεμική Αεροπορία. Και αν δεν είχαν γίνει τότε εκείνες οι αγορές, σήμερα η κατάσταση της αμυντικής επάρκειας της χώρας θα ήταν απλώς τραγική.

Όλα αυτά που έγιναν, χαρακτηρίσθηκαν από δύο πράγματα. Το πρώτο ήταν η κακή διαχείριση και σπατάλη πόρων, με την Δικαιοσύνη να έχει αποκαλύψει σοβαρά σκάνδαλα και να έχει ξεσκεπάσει κάποιους εκ των αμαρτωλών αρμοδίων. Το δεύτερο ήταν ότι από το 2005 ήδη, η εξοπλιστική προσπάθεια διακόπηκε και σήμερα η χώρα έχει συμπληρώσει δεκαετή και πλέον περίοδο, στην διάρκεια της οποίας ο εχθρός όχι μόνο κάλυψε την απόσταση αλλά έχει θέσει τις βάσεις για την απόκτηση αεροπορικής, και σε δεύτερο βαθμό, ναυτικής κυριαρχίας.

Η οικονομική κατάσταση της χώρας όπως εξελίχθηκε ραγδαίως από το 2009, είναι γνωστό ότι μόλις και μετά βίας εξυπηρετούσε την αποπληρωμή των παλαιών συμβάσεων που είχαν υπογραφεί. Αλλά ενώ από το 2013 σημειώθηκε μία αξιόλογη δραστηριότητα για την προώθηση υποπρογραμμάτων ζωτικής σημασίας προς διατήρηση υψηλού δείκτου επιχειρησιακής διαθεσιμότητος των κύριων οπλικών συστημάτων, επήλθε μία διακοπή. Η διακοπή αυτή προέκυψε με ευθύνη Τσίπρα – Καμμένου, όταν στο α΄ εξάμηνο του 2015 οι ανεύθυνοι δημαγωγοί και λαϊκιστές που ανέλαβαν την εξουσία, τίναξαν στον αέρα την όποια προσπάθεια είχε γίνει στην Οικονομία, φορτώνοντας την χώρα με δύο επιπλέον μνημόνια. Οι συνέπειες για την Εθνική Άμυνα ήταν βαρύτατες, διότι το όποιο «νοικοκύρεμα» είχε αρχίσει να αποδίδει το προηγούμενο διάστημα, χάθηκε. Ο Π. Καμμένος, ως ΥΕΘΑ, πάγωσε όλα τα εγκεκριμένα κρίσιμα υποπρογράμματα, και οι δείκτες διαθεσιμότητος συνέχισαν την κατιούσα.

Η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, εμπρός στην ογκουμένη τουρκική επιθετικότητα, προώθησε το 2017 το μείζον πρόγραμμα της αναβαθμίσεως των μαχητικών F-16, εισακούοντας τις εισηγήσεις της στρατιωτικής ηγεσίας, προκειμένου να μην ανατραπεί οριστικώς το ισοζύγιο ισχύος με την Τουρκία. Όμως τα οικονομικά περιθώρια που όρισαν από την πρώτη στιγμή οι Τσίπρας – Τσακαλώτος, υποχρέωσαν τον Π. Καμμένο να υιοθετήσει ένα πετσοκομμένο πρόγραμμα αναβαθμίσεως μόνο 85 F-16. Μάλιστα ο ίδιος ο Π. Καμμένος, επέλεξε να αποδυναμώσει γενικότερα την δύναμη κρούσεως της ΠΑ, διαθέτοντας για μεταπώληση τα 32 παλαιότερα F-16 Block 30, προκειμένου να εξοικονομηθούν χρήματα… Όλα δείχνουν ότι η Αθήνα θα αναθέσει αυτή την πολύ σημαντική σύμβαση μέχρι τα τέλη Μαρτίου, εξαντλώντας τα χρονικά περιθώρια που έχει θέσει η αμερικανική πρόταση και χωρίς, όπως δείχνουν τα πράγματα, να εξασφαλίζονται σοβαρά ανταλλάγματα σε επίπεδο αμυντικής βιομηχανίας, από αυτό το πρόγραμμα που θα προσεγγίσει τα 1,2 δισ. ευρώ. Από εκεί και πέρα όμως, με τον αμυντικό προϋπολογισμό να μην αυξάνεται, δεν υπάρχουν περιθώρια αισιοδοξίας για συνέχιση της προσπάθειας με νέα προγράμματα.

Προκειμένου να καθησυχάσει την κοινή γνώμη αλλά κυρίως το κομματικό κοινό των ΑΝΕΛ, ο Π. Καμμένος και το περιβάλλον του έχουν καταφύγει από την πρώτη στιγμή στην διασπορά ψευδών φημών για επικείμενα νέα προγράμματα. Διαδίκτυο και δευτερευόντως εφημερίδες, πλάσσαραν διαρκώς αστείες φημολογίες για δήθεν παραχώρηση μεταχειρισμένων F-15 ενώ πλέον, για να φανεί ότι η χώρα «παίζει» σε υψηλό επίπεδο, επιλεκτικές διαρροές σε έγκριτους δημοσιογράφους (ώστε να αποκτήσουν πιστότητα) περιγράφουν το επικείμενο πρόγραμμα νέων φρεγατών με την Γαλλία. Η ένταση στην ΑΟΖ της Κύπρου, υποχρεώνει τον Π. Καμμένο και το περιβάλλον του να επιδιώκουν την δημιουργία καθησυχαστικών εντυπώσεων σε Ελλάδα και Κύπρο…

Υποτίθεται ότι το πρόγραμμα των νέων φρεγατών έχει συμφωνηθεί σε επίπεδο Τσίπρα – Μακρόν. Ψευδές. Στην πραγματικότητα, τίποτα απολύτως δεν έχει γίνει ώστε να μπορεί να υποστηριχθεί ότι έχει ξεκινήσει ένα τέτοιο πρόγραμμα – αδιαφανές εκ της φύσεώς του, εφόσον δεν θα αφορά διεθνή διαγωνισμό αλλά απευθείας ανάθεση και μάλιστα για σχέδια πολεμικών πλοίων που ακόμη βρίσκονται στα χαρτιά. Οι σχετικές διαρροές, απηχούν απλώς προκαταρκτικές σκέψεις και σενάρια υπηρεσιακών παραγόντων, για τον τρόπο με τον οποίο ενδεχομένως θα μπορούσε να εισηγηθεί μια μέθοδος προσεγγίσεως ενός τόσο δαπανηρού προγράμματος. Απλές σκέψεις λοιπόν. Δεν υπάρχει ακόμη κάτι συγκεκριμένο. Όταν δυσκολεύεσαι να βρεις 1,2 δισ. ευρώ για τα F-16, θα βρεις αμέσως μετά 2 και πλέον δισ. ευρώ, για 4 φρεγάτες;

Θα περιμένουμε πολύ ακόμη, μέχρι να αρχίσουν να παραλαμβάνονται τα αναβαθμισμένα F-16V. Και όταν γίνει αυτό, θα είναι ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε εάν μέχρι τότε η Ελλάδα θα έχει κάνει κάποιο βήμα για την προμήθεια ενός πιο προηγμένου αεροσκάφους, προς αντιμετώπιση των F-35. Όσο για την θαλάσσια ισχύ, αυτή θα εξακολουθήσει για μερικά χρόνια ακόμη να στηρίζεται στα 4 κορυφαία υποβρύχια Τype 214HN και τις ΤΠΚ τύπου Super Vita. Μόνο ένα «θαύμα», μπορεί να τα αλλάξει αυτά. Σωστά μαντέψατε. Το «θαύμα» που πλασσάρει τελευταία ο Π. Καμμένος και το περιβάλλον του. Και μην ξεχνάμε ότι τα «θαύματα» είναι η «ειδικότητα» της κυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου. Σε επίπεδο υποσχέσεων, πάντα. Όχι στην υλοποίηση.